Hediye

 

En son ne zaman hediye aldın birinden?

En son ne zaman hediye aldın birine?

Söze böyle başlamak pek benlik değil aslında. Bu yüzden değiştirip tekrar soruyorum.

En son ne zaman birine hediye hazırladın? Kendi emeğinle, gayretinle… Biraz düşünün bunu lütfen. O sırada ben kendi adıma cevap vereyim çünkü bu düşünce birden beliriverdi kafamda ve işte yazıyorum, önemli buluyorum bu konuyu.

Sanırım 3 yıl önceydi. Direkt bir şey satın alıp onu hediye diye vermekten bahsetmiyorum. Tekrar tekrar belirtiyorum çünkü herkes yapabilir onu. Senin bir şeyler hazırlaman, parçaları birleştirip onun için hediye yaratman bahsettiğim. Böyle kendi hayal gücünle, uygun malzemeleri bulup yeniden bir şeyler oluşturarak, yanına bir çizimle ya da notlarla açıklamalar iliştirerek. Ya da bir fotoğrafınızı çıkarttırıp arkasına yazıp çizerek bir kutu hazırlamak… Böylesi kapsamlı olanını lisedeyken yapmıştım. O zaman, her şey hediye olabilirdi, dönüştürülebilirdi, birleştirilebilirdi ve birlikte büyük anlamlar ifade edebilirdi. Öyle gözükürdü bize. Bize evet, çünkü ben de böyle güzel hediyeler alırdım dostlarımdan. Hatta fon kartonlarından hazırladığımız, Pandora’nın kutusu gibi içinde bir sürü şey olabilen hediyeler en sevdiğimizdi. Bu kutu üçgen prizma da olurdu, dikdörtgen prizma da. İçi dolu da olabilir, yalnızca minik bir not da çıkabilir. Nasıl olursa olsun, heyecanı paha biçilmezdir. Hediyeyi hazırlayan kişinin hayal gücünün yansımasını görmek, hayal gücünü sana hediye etmesi demek. Birlikte çok güzel bir keşfe çıkmak demek o Pandora’nın kutusuna benzettiğim kutuyla.

Takıldım bu Pandora’ya ve araştırdım. Mitolojik ve negatif şeyler buldum daha çok. Bu değildi anlatmak istediğim. Uğraş, çaba, emek… senin için değerli olan biri için paha biçilmez bir emek… Fakat düşündükçe örtüştürdüğüm bir takım konular olduğunu fark ettim. Zeus’un Pandora’ya o kutuyu hediye ederken niyeti çok açıktı. Sakın açma derken aslında o kutuyu açacak merakın ve heyecanın Pandora’da olduğunu çok iyi biliyordu. Zavallı Pandora dedim o an. Kutu ona verildikten sonra açana kadar içinde yanıp tutuşan merak ve her açmaya yeltenişindeki heyecanını düşündüm. Sanırım ben de açardım. Kutuyu bir an açması bile içinde tahmin bile edemeyeceği birçok kötülüğün etrafına yayılmasına yetti. Kutudan çıkmışlardı ve insanlığı her an etkileyeceklerdi. O hediyenin amacı bariz kötüydü. Fakat kutuda kalan bir şey vardı. Umut. Onca kötü şeye rağmen umudun hep orda olduğunun kanıtıydı bu.

Kutudan yayılan kötülüklere karşı insana güç verebilecek tek iyiliğin umut olması, onun her zaman içimizde saklamamız gereken bir hazine olduğunu gösterir. O hazineyi korudukça bambaşka kapılar açılır önünüzde. Her biri merak ve heyecan dolu… Var olan tüm kötülüklere rağmen umudunuzu canlı tutmayı simgeler o hediye. Bu dünyada hala güzel şeylerin de olduğunu, olabileceğini göstererek umudunuzu besler, canlı tutar böylece. Belki daha başka problemler, sorunlar, olaylar olacaktır. Fakat onlar zaten hep olacaklardır. Bunlar olurken ben senin yanında olacağım demektir. Birlikte üstesinden gelebiliriz demektir. Hatırlatmaktır kendinizi.

Bir kutu hediye hazırlamak kutuda kalan umudun simgesidir. Pandora’nın kutusunun açılmasıyla cennete dönen tüm iyiliklerin minicik de olsa bir yansımasıdır.

Şimdi, en son ne zamandı diye hatırlamaya çalışmayı bırakıp bir hediye hazırlama vakti. Bana kalırsa, emeğinizin geçeceği her şey bir hediye. Mesela, en çok dinlediğiniz şarkıyı söylemeyi dene onun için, nasıl söylediğin değil onun için söylediğin önemli ve o zaten anlayacaktır seni. Yahut birlikte çekildiğiniz fotoğrafınızı çıkarttırıp arka yüzüne onun için çok değerli olduğunu not düşmen de kafi gelecektir. Veya o çok sevdiği kurabiyelerden yap bir kutu. O kadar çok seçenek var ki…

Ben kutuda kalan o umuda inanıyorum. Bir kutu hediye ile ulaştırılmaya değer o umut, mutlaka patika bir yol bulup bizi güzel hislerle buluşturacaktır.