Mini Önsöz

-

 


   Bu önsöz mantığı kitaplardan önce oluyor farkındayım (Hatta bazen abartılır ve kitaba da bir türlü başlayamayız, sıkılırız. Parantez içinde parantez; bunlar hep Oğuz Atay etkisi. Parantez içinde parantezi kapatıp mini önsözüme geçiyorum nedenlerimle birlikte.). Fakat ben de mini önsöz yazmalıydım. Çünkü içimdeki yazma isteği ve nasıl sorusu çarpışınca bu yazı (Gökteki Tüm Yıldızların İlki) gibi başlangıcı farklı, sonucu farklı bir metinle karşılaşıyorum. Ve bu metin sadece benim defterimde benimle kalacak olsaydı açıklama yapmaya da gerek duymazdım.

   Yazımı gece yazdım. Şimdi o gecenin sabahındayım. Bugün içinde yazımı düzenleyip paylaşmayı düşünüyorum.

   Farkında olduğum şeyler var, yazımla ilgili. Başlangıçta yazma isteğime uyup da yazdığım giriş paragrafı plansız ve anlık hayal gücümün/ hayalperestliğimin ürünü. Gelişme paragrafları ve sonuç ile düşünüldüğünde son derece uyumsuz gelecektir sizlere de. Hatta etkilendiğim bir sözü yazımda alıntı yapabilmenin yolunu ararken pek de cuk diye oturmayan bir yerde yazıvermişim. Şimdilik ricam, bu gibi hatalarımı mazur görün lütfen. İçimdeki isteği susturmadan yazmak ve beni nereye götüreceğinden habersiz, son cümlemin noktasını koyana kadar bunu heyecanla sürdürmek istiyorum. Bilinmezliğin heyecanına kapılmak beni nerelere götürebilir, yazılarımda görmek istiyorum.

   Önsözü de uzatmak olmaz. Üstelik mini önsöz. Sonuç olarak bu bilinmezliğin cazibesine kapılıp içimdeki yazma isteğiyle arkadaş yaptım onları. Minik bir öneri de sunayım sizlere haddimi aşmadan. Bilinmezlikten korkmayın. Merak edin, bilinmez olmayı nasıl başarabiliyor?… Sonra bir bakmışsınız muhabbet ediyorsunuz.

NOT: Şu an fark ettim, telefonumun ekran resminde yıldızlı bir gökyüzü var. Aralarından bir tanesi en parlak yıldız. Günde kaç defa elime alıp o ekrana bakıp kilidini açıyorum siz düşünün (Ya da düşünmeyin, çok defa çünkü.).

Son olarak bunu da paylaşmadan edemeyeceğim sanırım. (Ama son, yemin ederim.)

Gökyüzünde ne çok yıldız var

Biri parlak, biri ürkek, biri yalnız

Diğeri sanki burda

İçimizde ne çok hırsız var

Biri aldı beni götürdü sonra sattı hem de yok pahasına

Ah, şu hırsızlar

Her gece rüyamda senin kılığında dolaşırlar

Ah, karanlıklar

Seni benden, seni dünden, seni gerçeklerden korurlar.

Yer: Çeşme, Çeşme/İzmir, Türkiye

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ORADA MISIN?

-
  -İçini dök hadi, dinliyorum... +Ne, nasıl? -Benim tanıdığım bildiğim gibi değilsin, bir şeyler var bir şey olmuş. Farklı davranıyorsun… +Bilmiyorum. -Birisi bir şey mi söyledi? +Hayır. -Üzülmüş, kırılmış gibisin… +Yorgunum biraz, belki ondandır. -Hayır bu başka bir şey… her zaman yoruluyorsun ama hep neşe dolu olabiliyordun. Sesin hiç böyle gelmiyordu. Başka türlü bir şey olmuş. ….   +Orda mısın? -Burdayım, sessizliğini dinliyorum. …. -Konuşmayacak mısın, bak kağıt gibi bekliyorum seni. +Yazamadığımı hatırlatma lütfen. -Yazabildiğini biliyorum, uyandırılmak istemiyorsun sadece. Ama hala rüya görmeye devam edebiliyorsun biliyorum, bu yüzden uyanmadan devam etmek istiyorsun o rüyaya. Hepsi güzel rüyalar değil anlaşılan. Yine de uyandırılmak istemiyorsun, bravo. +Saçma bir kurgu yaptın yine. Şu an yaşadığım hayat bir rüya mı? -Değil, yoksa canın yanmazdı. +Canım yanmıyor ki. … -Yalnız bırakmamı ister misin demeyeceğim bu defa. Zaten dün...
Devamı

Hediye

-
  En son ne zaman hediye aldın birinden? En son ne zaman hediye aldın birine? Söze böyle başlamak pek benlik değil aslında. Bu yüzden değiştirip tekrar soruyorum. En son ne zaman birine hediye hazırladın? Kendi emeğinle, gayretinle… Biraz düşünün bunu lütfen. O sırada ben kendi adıma cevap vereyim çünkü bu düşünce birden beliriverdi kafamda ve işte yazıyorum, önemli buluyorum bu konuyu. Sanırım 3 yıl önceydi. Direkt bir şey satın alıp onu hediye diye vermekten bahsetmiyorum. Tekrar tekrar belirtiyorum çünkü herkes yapabilir onu. Senin bir şeyler hazırlaman, parçaları birleştirip onun için hediye yaratman bahsettiğim. Böyle kendi hayal gücünle, uygun malzemeleri bulup yeniden bir şeyler oluşturarak, yanına bir çizimle ya da notlarla açıklamalar iliştirerek. Ya da bir fotoğrafınızı çıkarttırıp arkasına yazıp çizerek bir kutu hazırlamak… Böylesi kapsamlı olanını lisedeyken yapmıştım. O zaman, her şey hediye olabilirdi, dönüştürülebilirdi, birleştirilebilirdi ve birlikte büyük ...
Devamı

Kum Saati

-
.... "Gelmesini mi bekliyorsun?"  diye sordum, yüzünü ve hüznünü şömineye dönüp saklamaya çalışan kadına. Sesi nasıl da her şeyi ele veriyordu oysa. "Şu kapıdan çıktıkları andan beri dönmesini bekliyorum. Ama geçen her anla birlikte beklediğim kişi olmaktan uzaklaşıyor. Geldiğinde, kavuşmayı beklediğim o olmayacak. Merak edilme süresi doldu benim içimdeki kum saatinde. Cam kırıldı, bir bölümden öbürüne kayıveren taneler ortalığa saçıldı. Hiçbir şeyi ölçemez artık bu saat." .... Kendi ekseninde dönüp dünyaya seslendi. "Sanki magmanın özüyüm, kraterin lavı, çarpacak göktaşı, sarsacak deprem, taşacak suyum. Korkun benden. Çünkü kaybedecek hiçbir şeyim kalmadı." .... "Bu o" dedim, "kapının tanıdık gıcırtısı." Gülümsedi. "Evet ama çok geç kaldı." Okurken ve yazarken hissettiklerim çok farklıydı. Değişik duygulardı anlamından ziyade, birbirinden farklıydı. Okurken, özellikle kum saati kısmında, ben de dağılmış hissettim o kum tanele...
Devamı